Χτισμενα ματια

Ειμαι μια πετρα που χτιζομαι σιγα σιγα στον τοιχο σου.
Ειμαι σκληρη και ατρωτη..Δεν ζω ,δεν αναπνεω, δεν αισθανομαι.
Ειμαι η σκια απο εκεινη που αγαπησες κανενα χαμογελο ,
κανενα φως στα ματια που λατρεψες .
Χορταινω απο τον πονο μου και εκεινος με γευεται ,
μεσα στην αβυσσο που εφτιαξες για να με χωρεσει.
Ανοιγω τα βλεφαρα μου με δυσκολια και οταν τα ξανακλεινω
με πονανε που χασκουνε αδεια χωρις να σε βλεπουνε τα ματια μου.
Ερειπωμενα τα ματια μου και καταδικασμενη εγω να τα κουβαλαω.

Ειμαι μια πετρα που χτιζομαι σιγα σιγα στον τοιχο σου.
Σε λιγο δεν θα με βλεπεις πια.
Με σπρωχνεις ολο και πιο βαθεια μεσα του.
Με αφανιζεις..απερισκεπτα.
Ασε μου τουλαχιστον τα ματια ελευθερα..
Μην με καταδικαζεις με τα ματια κλειστα..
Θελω να σε βλεπω οταν καταλαβεις οτι γελαστηκες,
την στιγμη ακριβως που νομιζες..
οτι εισαι εσυ ..ο τυχερος που εζησες.

Μπεττυ Κουτσιου

~ΧΤΙΣΜΕΝΑ ΜΑΤΙΑ ~