Κυριακή 9 Αυγούστου 2015

Λυπη

Ξημερωσε.
Με μια γλυκια θλιψη.
Με μια τρυφερη ματαιοτητα.
Η χαρα εφυγε στις μυτες των ποδιων..
Η λυπη πλησιαζει χωρις θορυβο.
Με ειχες προειδοποιησει να μην κουνηθω.
Ειναι πισω απο την πορτα..
Και οταν μπηκε η λυπη...
Ειχε την οψη απο ενα ανομολογητο παραπονο..
Τον πονο ενος αθωου παιδιου..
Ενος μικρου κορμιου απο πνιγμενες αναπνοες.
Τοσο γλυκια..Τοσο ομορφη.
Ηρθε κοντα μου ξυπολυτη η λυπη..
Καθησε στα γονατα μου..
Και μου ψυθιρισε στο αυτι..
Θα σου πω ενα μυστικο..
Ημουνα και εγω χαρα καποτε..
Μεχρι που ενας αδικος ερωτας..
Με μεταμορφωσε σε λυπη.

~Λυπη ~


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου